Yazarın Sunuşundan. . .
". . . Gören, ustası Yılmaz Güney'in bol kurşun sıkmaktan, bomba fırlatmaktan, adam sopalamaktan nefesinin kesildiği anlarda rejisör koltuğunu emanet alarak Piyade Osman, Canlı Hedef, İbret, Kaçaklar ve Vurguncular gibi filmlerde de ilk yönetmenlik deneyimlerini Güney'in komutları altında yaşadı. 1974 yılında, Endişe filminin çekimleri sırasında Yılmaz Güney tutuklanınca, Güney’in bıraktığı yerden devraldı işi ve yönetmenliğe geçti. Endişe 1975 yılında, 12. Antalya Film Şenliği’nde en iyi film ödülünü aldı. Şerif Gören en iyi yönetmen, Yılmaz Güney de en iyi senaryo yazarı seçildi.
Köprü (1975), Deprem (1976), İki Arkadaş (Darbe) (1976), Taksi Şoförü (1976), Nehir (1977), İstasyon (1977), Derdim Dünyadan Büyük (1978), Derviş Bey (1978), Evlidir Ne Yapsa Yeridir (1978), Gelincik (1978), Almanya Acı Vatan (1979), Aşkı Ben mi Yarattım? (1979), Kır Gönlünün Zincirini (1980), Feryada Gücüm Yok (1981), Herhangi Bir Kadın (1981), Tomruk (1982), Alişan (1983) yönetmenliğinin ilk on yılındaki ürünlerinden bazılarıydı.
Çok zor koşullarda, açık faşizmin yurdumuzda egemen olduğu bir dönemde çektiği, senaryosu Yılmaz Güney’e ait Yol (1981) filmi 35. Cannes Film Şenliği'nde en iyi iki filmden biri seçildi ve Altın Palmiye ödülünü Costa Gavras'ın Missing adlı filmiyle paylaştı. Yol aynı zamanda 1983 yılında Fransa’da Eleştirmenler Ödülü’nü kazandı. Ama bu büyük başarıyı gölgeleyen tatsızlık Güney’in adının, filmin sahici yaratıcısının hep önünde gitmesiydi. Yol’un afişlerine, Güney’in varisleri tarafından konan Bir Yılmaz Güney Filmi ibaresi ve yıllar sonra Şerif Gören’e haber verilmeden filmin yeniden gösterime sokulması epey gurur kırıcıydı, emeğe yapılan büyük bir haksızlıktı.
1983 yılında çektiği Derman, 20. Antalya Film Şenliği’nde en iyi ikinci film seçildi ve Gören’e, Karlovy Vary Festivali’nde Uluslararası Sinema Eleştirmenleri ve Uluslararası Film Kulüpleri Federasyonu ödüllerini, Valencia Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü’nü ve 4. Uluslararası Şam Film Festivali’nde en iyi filme verilen Altın Kılıç ödülünü getirdi.
Güneşin Tutulduğu Gün (1983), Gizli Duygular (1984), Güneş Doğarken (1984), Firar (1985), Kurbağalar (1985), Yılanların Öcü (1986), Kan (1986), Sen Türkülerini Söyle (1986), Umut Sokağı (1986), Adem İle Havva (1986), Beyoğlu'nun Arka Sokakları(1986), Katırcılar (1987), On Kadın (1987), Sen De Yüreğinde Sevgiye Yer Aç (1987), Polizei (1988) Gören’in seksenli yıllardaki ürünlerinden birkaçıydı. . .
. . .Gören’in filmleri üzerine derlediğim; yönetmenin sinemasına bir kapı
aralayan, yalın bir kılavuz niteliğindeki kişisel notlarımı, Araştırmacı-Yazar
sevgili Ali Can Sekmeç’in öndeyişiyle ve büyük bir zarafetle kullanmamıza
izin verdiği arşiv görselleri eşliğinde sizlerle paylaşmaktan mutluyum -
kendisine çok teşekkür ederim. Yine de; buruk, hüzünlü bir mutluluk bu."
Uğur Ün / Aralık 2025