INGRID LAUBROCK, PURPOSING THE AIR, 2025

Pyroclastic Records etiketinin yayınladığı Purposing the Air, çalışkan saksofoncu/besteci Laubrock’un seneye ışık saçan çalışmalarından biri mahallemizin mutlak kulaklı saksofoncusu, piyanisti ve klarinetçisi Sami Altındağ’a bakılırsa. Belki mahallemizin bazı kendini bilmez tıfılları ‘’Laubrock öksürse ya da tıksırsa, Sami abi bu tınıları A Love Supreme ya da Dokuzuncu kadar yüce buluyor’’ diye densizliğe kalksa da albümün genç yiğidonun sayısız artısı arasında doruğa yerleşmesi gerektiğini düşünenlerdenim. Laubrock cd’leri dört ikili yorumlara bölmüş. İlkinde vokalist Fay Victor ile çellocu Marie Roberts’i, ikincisinde vokalist Sara Serpa ile piyanist Matt Mitchell’i, üçüncüsünde vokalist Theo Blackmann ile gitarcı Ben Monder’i, dördüncüsünde vokalist Rachel Calloway ile kemancı Ari Streisfeld’i buluşturmuş. Laubrock kullandığı tüm sözleri Mood Librarian- A Poem in Koan başlıklı bir şiirden almış. Şiir Erica Hunt adlı mahallemizin tanımadığı bir şaire ait. Laubrock iki cd’ye altmış kadar kısacık inciler koymuş, bunlardan her birinde Hunt’a ait bir ya da iki dize var. Parçaların havası ise epey çorak, çıplak ama dinledikçe çoğalan, belleklere yerleşip terk etmeyen, müziği kesip bıraktığında da, hakkını vereyim, hasretinden pırangalar eskittiren cinsten nağmeler. Doruklar ise sayısız, birkaçını sayayım sırasıyla, çello ve vokaller mesela. Roberts’in sıcak ve içimize işleyen çalgısı Victor’un dokunaklı sesiyle tam bir uyum içinde. Serpa ve Mitchell ikilisinde de ses ve piyanonun kusursuz bir kaynaşma içinde dalgalandığını işitiyoruz. Ama en iyisi kapakta yer alan Laubrock notlarına göz atıp parçaların doğuşlarına, yaratıcısının düşüncelerine doğrudan ulaşmak. Bence de yılın en iyilerinden biri bu toplam.