JAMES BRANDON LEWIS TRIO, APPLE CORES, 2025

Selçuk Toker abimize soracak olursak, bir müzikçinin değerini tanıtlayan en önemli öge onun çalışkanlığı ve zaman içinde gösterdiği istikrardır. Bu bağlamda 1983 Buffalo doğumlu, New York’u kendine mesken edinmiş olan tenor saksofoncu ve besteci Lewis’in günümüzün önemli yarenlerinden biri olduğunu kesinleyebiliriz.

Sanatçının farklı guruplarla yaptığı işler son senelerde kulaklarımızı bayağı şenlendirdi doğrusu. Üçlüsüyle gerçekleştirdiği Apple Cores da bizleri düş kırıklığına uğratmıyor, tam tersi sene başında mahallemize ulaşan bir güzellik olarak ışıldıyor. Ama Lewis’in en büyük erdemini hemen paylaşayım sizlerle. Genç usta caz tarihine seçmeci bir yaklaşımla yanaşıyor. Dünü, bugünü, yarını bir arada harman ediyor. Bir yandan Mahalia Jackson’a selam gönderirken, günümüzün elektronika, punk, r &b tınılarına da yelken açıyor. Üçlüsündeki iki değerli müzikçi uzun süredir kankalık yaptığı gitarcı ve basçı Josh Werner, davul ve mbira ustası Chad Taylor. Albüme esin veren ustalar ise bu kez şair, oyun yazarı ve siyahların önemli aktivisti Amiri Baraka ve erken yaşlarda kaybettiğimiz büyük trompetçi Don Cherry.

Lewis ilk notalardan itibaren dub’culara, reggae’cilere, funk’çulara selam göndererek akışlılığa yöneliyor. Werner de ustaya oynak basıyla müthiş katkı sunuyor. Mbira’nın ilginç tartımları Prince Eugene’i tatlandırıyor. Modal hava ise gönül okşayıcı türden. Five Spots to Caravan ise serbest doğaçlamanın öncülerinden Ornette Coleman’ın anısına yapılmış bir saygı duruşu daha çok. Hatta Prime Time çizgisinde ama Ornette’in bu gurupta yaptıklarından daha da ilerde, daha tombul. Cherry ise Remember Brooklyn & Moki’de gölgesini hissettiriyor bizlere. D.C.Got Pocket yine trompetçiyi mutlulukla anan bir şirinlik.